//
you're reading...
Film

Hancock

De recensies die ik van Hancock gelezen heb waren niet zo positief. Men vond het over het algemeen geen goede film en er werd nogal regelmatig gemeld dat de film onterecht gehypet is. Op IMDB scoort Hancock nog niet eens een zeven. Zondag zijn we dan zelf geweest, omdat mijn vriend de film toch wel graag wilde zien. De film sprak mij eigenlijk niet zo aan, maar zelfs slechte comedies zijn meestal wel goed te doen, dus ik sputterde niet tegen. Je moet af en toe eens iets voor elkaar overhebben, nietwaar. Zo gezegd, zo gedaan. Gewapend met bekers cola en popcorn zochten we een lekker plekje uit in het midden van de zaal.

Het verhaal begint als John Hancock, een superheld gespeeld door Will Smith, wakker wordt op een bankje in de stad, muts over z’n ogen, een fles whisky in z’n hand. Op televisieschermen tegenover hem is te zien hoe op dat moment een wilde achtervolging op de snelweg aan de gang is. Een klein jongetje herkent Hancock en verwacht actie, maar loopt teleurgesteld weg wanneer blijkt dat Hancock liever z’n roes uitslaapt. Uiteindelijk besluit Hancock toch maar een vinger te verroeren, maar daarbij zorgt hij wel voor miljoenen aan schade aan gebouwen en wegen. De burgers zijn het zat dat Hancock altijd zo ruw te werk gaat en keren zich tegen hem. Later die dag wordt Hancock uitgescholden door omstanders, wanneer hij een trein laat ontsporen om iemand te redden die met z’n auto dwars over het spoor staat. Die man, Ray Embrey (Jason Bateman), is hem wel dankbaar. Hij is toevallig ook werkzaam in de PR en deels uit dankbaarheid en deels omdat zijn carrière toch niet zo wil vlotten, besluit hij Hancock te helpen om zijn imago te verbeteren en nodigt hem thuis uit.

Ray’s vrouw Mary, gespeeld door Charlize Theron, is echter niet zo blij met Hancock. In eerste instantie lijkt het alsof ze ongerust is dat Hancock haar man of haar zoontje zal kwetsen en of ze – net als alle andere burgers – boos is omdat hij zich zo roekeloos gedraagt. Later blijkt dat de vork heel anders in de steel zit. Hancock weet niet wie hij is, hij is in het ziekenhuis wakker geworden zonder identiteitsbewijs bij zich, met slechts twee bioscoopkaartjes in z’n zak. Mary weet meer van zijn verleden en het laatste deel van de film draait hier volledig om. Daarbij zijn er wat verrassende plotwendingen, al zijn sommige wel erg vergezocht. 

Aanvankelijk vreesde ik dat de film erg gericht zou zijn op ras, omdat Hancock volgens mij de enige zwarte superheld is en daarnaast nog eentje die aan lager wal geraakt is ook. Ik kon me verder ook niet veel bij het verhaal voorstellen: een superheld die zijn imago moet opvijzelen, hoe maak je daar een film van? Al met al is het helemaal geen onaardige film; hij is mooi gemaakt, het acteerwerk is in orde, het verhaal is niet slecht en de gebeurtenissen en dialogen zijn daadwerkelijk grappig. Heb je zin in een ongecompliceerde lachfilm waarbij je vrolijk de zaal verlaat, dan is Hancock wel degelijk de moeite waard.

 

Advertenties

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Nieuw huis!

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.161 andere volgers

Categorieën

%d bloggers liken dit: