//
you're reading...
Algemeen

Caen

Begin mei zijn we een weekje op vakantie geweest. De reis ging naar Caen. Daar verbleven we een week lang in hotel de la Fontaine, een voordelig hotel, midden in het centrum. Overdag waren we er niet veel te vinden en hebben we veel uitstapjes gemaakt.

We vertrokken om ongeveer 11 uur en de reis ging redelijk voorspoedig. We hadden een klein beetje file bij Antwerpen in verband met een ongeluk en ik liep een barst in m’n ruit op door een vrachtwagen die wat kleine steentjes verloor, maar rond een uur of 18 waren we wel in Caen.

Het laatste stukje in de auto was al leuk: het uitzicht was zo anders dan in Belgie of Nederland. Overal velden met gele bloemen, heuvels en natuurlijk de Pont de Normandie (en heel veel tolpoortjes, maar die zijn snel vergeten – of tenminste tot de creditcardrekening komt).  

Caen is een aparte stad, niet bepaald eentje die je ooit in je leven eens moet bezoeken. Er staan wel mooie gebouwen, de straten zijn ruim en er zitten best leuke winkels, maar er lopen wel erg veel daklozen en drugsverslaafden. Het is niet echt een heel mooie stad om te zien.

Wat me opviel aan Frankrijk en Fransen in het algemeen is dat het heel normaal is om pas om negen uur ’s avonds te gaan eten en dat het heel normaal is dat de bediening de eerste tien minuten het restaurant niet in komt of dat je zelfs moet vragen of je geholpen kunt worden. Verder liggen er in de winkel wel veel betere producten – de supermarkten bieden meer vers, meer variatie en ook goede kwaliteit. Dikke mensen zag je er nauwelijks – we hebben in de hele week 7 dikke vrouwen geteld. Erg weinig, maar dat komt denk ik omdat je in Frankrijk niet struikelt over het eten. Je at daar in een brasserie of restaurant of je ging naar de supermarkt – het is niet zoals hier dat je in de bouwmarkt nog struikelt over de Marsen en Twixen. Eten op straat zie je daar ook eigenlijk niet. Geen kraampjes met loempia’s, geen patatkramen, geen stroopwafelstalletjes. Er waren dus ook weinig etende mensen op straat.

Op de weg merkten we dat Fransen best netjes rijden, alleen van afstand houden hebben ze nog nooit gehoord. En ook lijkt het of ze massaal last hebben van weigerende rechter knipperlichten, want het linker knipperlicht gaat bij inhaalmanoeuvres aan zodra ze de rechterbaan verlaten en pas uit als ze er weer terug zijn. 

Wat ons het meest opviel is dat de maximumsnelheid aanzienlijk hoger ligt dan hier – op de snelweg mag je 130 (110 bij slecht weer), dat is op zich wel goed. De wegen zijn er over het algemeen wel geasfalteerd (maar nee, niet altijd dus), ruim en rustig. Buiten de bebouwde kom mag je 90 en dat is heel grappig op de D-wegen. Volgens mij is de regel, hoe hoger het nummer, hoe smaller de weg. Er lopen lange wegen langs de hele kust die zo smal zijn dat je de berm in moet om elkaar te kunnen passeren. Kronkelige wegen over heuvels, zodat je om de 20 a 30 meter een onoverzichtelijke bocht heb en overal “kruisingen” met karrepaden van boerderijen. En tegenliggers dus, als dat nog niet duidelijk was. En ja, daar mag je dus 90. Wij reden daar, tot groot ongenoegen van de bewoners van de dorpen in de omgeving die af en toe achter ons reden, gewoon 30 of 40 en vroegen ons af hoeveel ongelukken er zouden gebeuren met al die moderne, brede auto’s die gewoon met op z’n minst 60 over die weg stoven. Zelfs nadat we op een kruising iemand ons lieten inhalen met het idee dat we hem konden volgen en dat als er een tegenligger kwam, hij er eerst tegen zou botsen, konden we het tempo niet bijhouden. Helaas heb ik de foto’s even niet bij de hand, maar die volgen zeker nog.

Ook lijkt het de gewoonte om het bord einde 70-kilometerzone net voor een scherpe bocht te zetten. Dus dat wil zeggen, voor de bocht mag je 70 en erin mag je 90.

Rotondes nemen in Frankrijk is ook iets wat je even moet oefenen. Banen bestaan er niet, dus of je er achter of naast elkaar kunt rijden hangt een beetje af van het lokale gebruik en de meest genomen afslag geloof ik.

Van tevoren had ik besloten dat ik graag de landingsstranden wilde zien en een bezoek aan Sainte-Mere-Eglise wilde brengen. Die dingen hebben we ook gedaan, maar nog veel meer. Hoewel van tevoren mensen zeiden dat er niet zo veel te doen was in Normandie, kwamen we echt tijd tekort. Er was nog veel meer wat we hadden willen of kunnen doen. Wie zegt dat Normandie saai is en weinig te bieden heeft, heeft duidelijk zijn ogen niet open gehad.

Wordt vervolgd…

Advertenties

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Dag, zomer! Of liever gezegd: dag, drie zonnige dagen gevolgd door de moesson!  #herfst #winterslaap #ishetallente

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.074 andere volgers

Categorieën

%d bloggers liken dit: