//
you're reading...
Film

2012

Dinsdag aanschouwden wij de ramp der rampen; rustig keken we toe hoe de wereld verging. Dinsdag gingen we namelijk naar 2012. Dat we niet de enigen waren die de wereld wilden zien vergaan, was duidelijk. Zelfs om een uur ’s middags was er nog een heel acceptabel aantal bezoekers. Het was onze herkansing, ons bezoek de donderdagavond ervoor was geen succes. Er was toen alleen nog plek op de voorste twee rijen, dus de popcorn hebben we toen thuis maar opgegeten.

De film begon een beetje onduidelijk; de theorie achter het vergaan van de wereld had wel iets uitgediept mogen worden. Daarna volgde veel actie; als je van spannende beelden en ontsnappingen houdt, zit je bij 2012 wel goed. Als je er echter graag een verhaal bij wilt is het een beetje karig. Soms werd het mij toch te ongeloofwaardig. Aan het eind komt er wel wat meer verhaal in, maar op een nogal Amerikaanse, moralistische manier. Het gaat erom wie het ‘waard’ is gered te worden.

Waar ik me echt aan ergerde was het feit dat aan doden nauwelijks aandacht werd besteed. Niet omdat er tijdens het vluchten geen tijd was om te rouwen; nee, het gelukkige all American gezinnetje gaat vrolijk samen verder nadat ma’s tweede man, die zoonlief eigenlijk meer mocht dan zijn eigen vader, op een dramatische manier vermorzeld wordt tussen twee tandwielen, vlak voor het moment dat ze allemaal in veiligheid zouden zijn. Ma gaat gewoon weer lekker verder met haar eerste man en alle problemen tussen vader en zoon zijn vergeten.

Wat de film de moeite waard maakt, zijn de beelden. Het ziet er allemaal erg mooi uit. Ook zit er gelukkig wat humor in, zoals wanneer iemand opmerkt dat al die gekken langs de straat die zeiden dat de wereld zou vergaan toch gelijk hadden.

Alles bij elkaar is de film amusant, maar geen daverend succes. Beelden, actie en humor, daar moet je voor gaan en meer moet je echt niet verwachten.

Advertenties

Reacties

Een gedachte over “2012

  1. Mmmm, dit was eigenlijk waar ik voor vreesde, daarom ben ik niet gegaan. Er schijnen wel goede docu’s te zijn met meer informatie over de Maya-kalender e.d., daar ga ik me maar eens in verdiepen in plaats van mijn tijd te besteden aan de zoveelste oppervlakkige actietriller…

    ‘k Ga je nog terugmailen, hoor, was alleen even druk! xMM

    Geplaatst door martinemussies | 3 december 2009, 15:55

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Het is een beetje raar, maar ik ben dus nogal bang voor ganzen. Ik durfde nog net naar mijn voordeur. Dat wordt nog wat. De nadelen van op een groene plek wonen. 🤣

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.162 andere volgers

Categorieën

%d bloggers liken dit: