//
you're reading...
Eten en drinken, Maatschappij, Plantaardig

Toch niet zo lekker

Disclaimer: dit is een vegetarische blogentry met een relatief hoog geitenwollensokkengehalte. Ben je hardcore omnivoor en raak je in paniek als iemand liever falafel eet dan spare-ribs, dan kun je misschien beter een andere webstek opzoeken.  

Ik wou eigenlijk graag iets schrijven over het artikel van Roos Vonk, waar ik op terecht kwam via de een link die ik kreeg via vriend Herman Meidoorn. Helaas komt mijn maag omhoog bij de nogal prominent aanwezige foto van een stuk vlees, dus ik sla even over.

Ik voel me een verschrikkelijke aansteller en ik maak me nu vast niet populair bij vleeseters – maar na ruim een jaar vegetarisch eten, snap ik echt niet hoe ik het ooit heb kunnen eten. De geur van vlees is op zijn zachtst gezegd niet prettig meer, de geur van vis is werkelijk niet te harden. Bij het zien van dit soort foto’s en het idee dat mensen dat éten, word ik nu dus lichtelijk onpasselijk.

En ik vraag me dus af hoe dat kan. Hoe ik jarenlang iets heb kunnen eten waar ik nu de geur eigenlijk niet meer zo goed de geur van kan verdragen. Is het psychisch? Is het lichamelijk?

De laatste keer dat ik vlees op heb, was een bamischijf die volgens de Chinese eigenaar van de patatzaak (die volgens mij niet zo heel goed Nederlands spreekt) echt echt echt vegetarisch was. Ik kwam thuis, kwam er natuurlijk achter dat het niet zo was, en vond het hypocriet om hem vervolgens weg te gooien. 25 jaar vlees eten en dan voor een paar blokjes ham een bamischijf weggooien – het beest is al dood, eten weggooien gaat ook tegen mijn principes in, dus vooruit. Maar ik had al problemen met het verteren van vlees, een van de (vele) redenen dat ik gestopt ben met het eten ervan, en blijkbaar was mijn lichaam het toen echt ontwend. Ik heb letterlijk over de bank liggen rollen van de maagkramp. Zou dat eraan bijgedragen hebben dat ik het nu niet meer kan verdragen? Ik heb namelijk ook zo’n ervaring met Malibu (ja, noem even wat anders…) – ooit een keer te veel van gedronken en misselijk geweest, sindsdien komt mijn maag omhoog zodra ik het ruik.

Hoe zit dat bij het zien van vlees? Ik moet eerlijk bekennen dat ik nooit echt dol geweest ben op de aanblik van vlees. Als ik de slagerij in liep, kwam ik altijd zonder vlees naar buiten. ‘Netjes’ uitziend vlees in plasticbakjes van de grootgrutter konden nog net, maar een berg vlees heb ik nooit kunnen aanzien. En ik ben ook altijd al een zeikerd geweest die geen vetrandjes at, en ik herinner me nog momenten van mijn bijbaantje in de supermarkt waarbij ik de andere kant opkeek als er van die ronddobberende kippenlevertjes in een bakje voorbijkwamen.

Ik denk dat ik er nu niet meer goed naar kan kijken, omdat ik de link tussen vlees en waar het vandaan komt nu direct leg. Door meer kennis realiseer je je waar jouw verantwoordelijkheid ligt in het productieproces. Niet alleen met vlees overigens. Maar daardoor wordt de link direct – het is voor mij tegenwoordig onmogelijk om naar een vleesproduct te kijken, zelfs een abstract iets als een cervelaatworst, zonder me bewust te zijn van het feit dat het een stukje vermalen dier is.

Aan de andere kant begrijp ik ook prima dat mensen vlees eten omdat ze het lekker vinden en de link tussen hun gedrag en de gevolgen niet willen onderkennen. Het is moeilijk om te accepteren dat je schuld hebt aan zoiets. Vroeger wisten mensen misschien niet beter, maar tegenwoordig kun je moeilijk volhouden dat vlees eten geen nadelen heeft. Nu kiezen ze ervoor om het niet te willen weten. Zoals we liever “E120” op onze verpakkingen zien staan dan “pigment uit het lichaam van luizen” en onszelf massaal wijsmaken dat je van chips met IKB-logo niet dik wordt – zelfbedrog.

Ik ben er zelf misschien te veel mee bezig en lijd er soms behoorlijk onder dat mensen in Australië of Rusland zonder water zitten, omdat ik zo nodig goedkoop katoen wil hebben, om maar wat te noemen. Of dat mensen in armoedige omstandigheden leven omdat ik goedkope koffie en cacao koop.

Toch hoop ik dat meer mensen het licht zullen gaan zien. In je eentje kun je de wereld niet veranderen, maar als we allemaal een klein stapje terug doen, wordt het meteen veel makkelijker.

Edit: Met een sterke bak (biologische fairtrade) koffie voor m’n neus en een “stel-je-niet-aan” heb ik er toch een mooie quote uitgehaald:

Stel dat dit allemaal gebeurde op kleine overzichtelijke schaal. Stel dat mensen in hun achtertuin varkens houden in kleine donkere hokken, op roostervloeren zonder stro. De buren verderop en hun kinderen hebben honger, want hun tuin wordt gebruikt om het varkensvoer te verbouwen, waardoor ze zelf nauwelijks eten hebben. De varkenspoep wordt uitgestrooid over de hele wijk en vervuilt het water van alle bewoners. De varkenshouders zitten vrolijk te barbecuen en zeggen: “Tja, rot joh, maar het is gewoon lekker!”

Advertenties

Reacties

Een gedachte over “Toch niet zo lekker

  1. Je hebt mij wel een beetje om gekregen. Na dat etentje bij jou merkte ik dat ik het vlees in de maaltijd helemaal niet had gemist. En het was zo lekker dat ik het een paar keer op een simpelere manier heb nagemaakt. Nu (2?) maanden verder heb ik misschien 3 keer iets met vlees gegeten, maar werd ik er net als jij niet goed van. Ik sta soms in de super nog wel eens met rundvlees in mijn hand, maar als ik er naar kijk dan word ik toch naar en leg ik het terug. Langzamerhand ben ik veranderd in een niet-principieel vegetariër, maar dat ik toch ook een druppeltje erbij ben op die gloeiende plaat vind ik toch wel een fijne gedachte.
    En daarbij voel ik me een stuk gezonder!

    Geplaatst door Lot | 29 september 2010, 10:45

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Dag, zomer! Of liever gezegd: dag, drie zonnige dagen gevolgd door de moesson!  #herfst #winterslaap #ishetallente

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.074 andere volgers

Categorieën

%d bloggers liken dit: