//
you're reading...
Algemeen

Bedankje

Ik zit hier op een krukje, omdat mijn stoel kapot is, achter de computer, met verschillende schermen open en mijn krant op het toetsenbord, omdat ik zo veel te doen heb dat ik van gekkigheid niet meer weet waar ik moet beginnen en alles tegelijk probeer te doen.

Ik las een stukje over Tony Blair, in de krant van dinsdag – het is nu vrijdag, maar ik heb nu pas tijd en energie om hem te lezen. In ieder geval, Tony Blair dus – hij heeft het druk en verdeelt zijn tijd over alle continenten voor verschillende bedrijven en stichtingen. Toen dacht ik, hij wordt geleefd door zijn activiteiten; dat lijkt me zwaar, maar ergens is het ook heel leuk om zo veel te doen te hebben. En toen realiseerde ik me dat het voor mij op het moment niet zo heel veel anders is. Opeens realiseer ik me dat ik het goed naar mijn zin heb. Dat ik het misschien wel druk heb, maar dat ik het allemaal heel leuk vind om te doen. Het is niet altijd makkelijk – ik sta niet zingend de afwas te doen na een lange dag (letterlijk wel – arme buren –  figuurlijk iets minder). Maar ik heb best een hoop bereikt het afgelopen jaar, denk ik; daar ben ik stiekem best trots op.

Mijn tijd verdeel ik over mijn werk, een training (binnenkort twee) en vier verschillende vrijwilligerstaken (binnenkort vijf) die nogal uiteenlopen in intensiteit. Een van de functies kost me ongeveer vijf minuten per week en levert geen druk op, anders dan dat ik me verplicht voel mijn computer aan te zetten en een website te bezoeken. De andere functies leveren me wel een beetje stress op, als ik eerlijk ben; soms zelfs een heleboel stress. Regelstress, voornamelijk. En doe-ik-het-wel-goed-stress. Maar ik leer er gigantisch veel van, ik voel me nuttig en ik ontmoet veel leuke mensen.

Ik heb het niet altijd naar mijn zin gehad. Ongeveer tien jaar van mijn leven verliepen, om het netjes te formuleren, suboptimaal. Dat ik een zware puberteit had, is een klein beetje een understatement en ook lang daarna ging het allemaal niet zoals ik het wilde, als ik überhaupt al wist wat ik wilde en daar ook langer dan een paar uur hetzelfde over dacht. Ik ga er niet te diep op in, maar het ging eigenlijk op alle vlakken niet erg lekker (alhoewel gelukkig niet altijd alles tegelijkertijd): geestelijk, lichamelijk, familie, relatie, vriendschappen, opleiding en later werk. Soms zag ik het niet meer zitten en ik hield mezelf maar voor dat het later vast leuker zou worden. Maar ‘later’ kwam maar nooit.

In sommige opzichten ging het steeds beter, hoewel er niet altijd een reden voor was. Wat me wel duidelijk geworden is door de jaren is dat het niet zozeer uitmaakt wat er gebeurt, maar hoe je er mee omgaat. Ik heb geleerd voor mezelf op te komen en constructiever om te gaan met tegenslag. En vooral geleerd dat je van stil blijven zitten wachten tot het leuker wordt niet gelukkiger wordt.

Ongeveer anderhalf jaar geleden kreeg ik ruzie met mijn familie en vlak daarna kwamen er serieuze scheuren in mijn relatie. Ik had het gevoel dat ik vast zat in mijn werk, de meeste van mijn vriendschappen waren verwaterd en ik had nog altijd een minderwaardigheidscomplex vanwege mijn mislukte masteropleidingen. Ik had het gevoel dat ik nergens goed in was, geen praktische vaardigheden bezat en eigenlijk volkomen nutteloos en doelloos rondzwierf.

Ik was het zat, er moest gewoon iets gebeuren. Ik wilde nieuwe mensen ontmoeten, nieuwe dingen leren en uitvinden wat ik nu eigenlijk wilde met de rest van mijn leven. Sporten, cursussen en clubjes had ik al geprobeerd, maar dat werkte voor mij niet. Om me nuttig te maken, leek het me een goed idee om lid te worden van een politieke partij en op die manier te proberen iets te doen voor ‘mijn’ stad. Ik wist eigenlijk niet welke en heb toen wat kieswijzers geraadpleegd en vervolgens de partijprogramma’s gelezen van de partijen waar ik tussen twijfelde. Op die manier ben ik bij GroenLinks terecht gekomen en ik heb er tot nu toe geen spijt van.

Hoewel ik in het begin heel onzeker was en betwijfelde of ik iets nuttigs toe te voegen had, bleef ik gaan. Ik moest het van mezelf eerst écht proberen voor ik het opgaf. Ik heb het wel een paar keer overwogen. Zeker toen ik per toeval de campagnecommissie inrolde en eigenlijk voor mezelf alleen bevestigd zag dat ik niet zo veel relevants wist of kon. Maar iedereen was zo vriendelijk en bleef maar zeggen dat het best meeviel – iets wat ik tot nu toe nog steeds niet geloof, haha – en daardoor ben ik toch blijven hangen. Gewoon omdat iedereen zo lief was voor me en me de kans gaf mezelf te zijn en iets nieuws te leren.

Dus bij deze een bedankje aan GroenLinks (Rotterdam) in het algemeen en in het bijzonder aan (in willekeurige volgorde) Peter Jan, Sonja, Ido, Reinout, Sanne, Charline, Arno, Judith, Lies, Ivo en Liselotte, voor alle opbeurende woorden, praktische tips en complimenten; voor het vertrouwen – jullie laten me soms dingen doen waarvan ik zelf betwijfel of ik ze wel kan; voor het begrip voor al mijn eindeloze gezeur, mijn buiigheid en mijn soms wat impulsieve acties en woorden. Zonder jullie is er niets aan.

Natuurlijk wil ik ook mijn niet-GL-vriendjes niet vergeten: met name Michiel, Anne en Marnix omdat ze er al jaren altijd voor me zijn; Lianne, omdat ze aandacht voor me had op een moment dat ik het hard nodig had, ook al weet ze dat volgens mij zelf niet; en Martine, omdat ze me heeft doen inzien dat inzet het halve werk is en dat je echt niet per se in één ding heel goed hoeft te zijn om een goed mens te zijn.

 Zo. Kleenex! 😉

Advertenties

Reacties

2 gedachtes over “Bedankje

  1. Wat een mooi, puur stuk dit Alicia! Je kwetsbaar opstellen, ik ben er niet al te best in (netjes uitgedrukt), maar kan het bijzonder waarderen als mensen dat doen op een manier zoals jij nu hebt gedaan. Down to earth, eerlijk, top!

    Geplaatst door Jan Willem | 21 september 2010, 23:02
  2. Ooit komt het gewoon helemaal goed met je. 🙂
    En graag gedaan! :*

    Geplaatst door Lianne | 23 oktober 2010, 15:52

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Nieuw huis!

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.161 andere volgers

Categorieën

%d bloggers liken dit: