//
you're reading...
Maatschappij

Rode vlekken: de meisjesnaam

Uitverkoop in een webwinkel is ideaal voor mensen met weinig geld en een grote hekel aan winkelen. Ik had wat spulletjes uitgezocht bij Wehkamp en ging toen mijn winkelmandje afrekenen. Tot mijn grote verbazing en wellicht nog grotere irritatie, werd ik hier als vrouw gedwongen mijn meisjesnaam in te vullen voor ik kon afrekenen. Archaisch, zoiets. Overbodig. En voor ik me echt boos maakte, besloot ik toch maar heel even te checken wat er zou gebeuren als ik, tijdelijk en virtueel natuurlijk, een geslachtsverandering zou ondergaan. Nee, inderdaad, als man werd me niet om mijn jongetjesnaam gevraagd. Terwijl een man natuurlijk ook de naam van zijn vrouw aan kan nemen tegenwoordig. En dan heb ik het nog maar niet over homoseksuele relaties. Uit frustratie heb ik de bestelling bijna laten zitten. Maar goed, mijn standpunt is dat iets alleen maar niet kopen weinig nut heeft, omdat bedrijven daar niet zo veel van merken tenzij je dat met veel mensen (niet) doet. Omdat ik geen massale rellen verwachtte, heb ik maar gewoon gedaan waar Nederlanders het beste in zijn: klagen. Ik wacht op antwoord.

Advertenties

Reacties

6 gedachtes over “Rode vlekken: de meisjesnaam

  1. Ja, dat zuigt. Vergelijkbare ervaring met het afsluiten van een uitvaartverzekering. Mijn vrouw vraagt een offerte op bij Dela, geeft keurig haar gegevens door, komt vervolgens de offerte op mijn naam binnen…

    Het probleem is ook dat dat archaïsche rollenpatroon voor jou en mij wel super antiek lijkt, je zult je echter verbazen hoeveel (jonge!) mensen dat nog steeds heel normaal vinden.

    Nederland is nog lang niet zo geëmancipeerd als zou kunnen en de vraag is of “de meute” dat wel wil. Gewoontebeesten…

    Over emancipatie kan ik nog wel even doorgaan… hoe slecht werkgevers omgaan met mannelijke werknemers die parttime willen werken om zorg voor de kinderen op zich te nemen, hoe zwangere vrouwen glashard worden afgeschreven in het bedrijfsleven…

    We zijn er nog lang niet.

    Geplaatst door draeckenstein | 24 februari 2011, 0:08
    • Daarom zijn ‘wij’ er ook, de mensen die wat verder nadenken en wel doorhebben dat dit een -geaccepteerde- vorm van discriminatie is. Als het woord meisjesnaam vervangen wordt door “eigennaam” of “geboortenaam” of iets dergelijks, en het bij mannen en vrouwen doet, ben je van het probleem af. Wat mij betreft is het hele idee van iemand koppelen aan een partner onzin, want ik ben dezelfde persoon en mijn gegevens, aankopen en verzekeringen zijn van mij en niet van mijn partner, maar ok, je kan zeggen dat dat een logisch gevolg is van het aangaan van een geregistreerde relatie en dat je daar op dat moment voor kiest en als je het een beetje aanpast heb ik er al veel minder moeite mee. En ik denk niet dat de meute echt enorm gehecht is aan het woord meisjesnaam, toch? Mag ik tenminste hopen. Ik kan me tenminste niet voorstellen waarom iemand principiele bezwaren zou hebben tegen het wijzigen van het woord meisjesnaam naar geboortenaam.

      Anyway, ik ben benieuwd hoe Wehkamp gaat reageren. Waarschijnlijk met een lullig standaardmailtje als “Hartelijk dank voor uw klacht. Wij zullen dit opnemen met onze marketingmanager. Wij hopen hiermee uw klacht voldoende te hebben beantwoord.” Dat krijg ik ook negen van de tien keer terug als ik vraag waarom er per se dode dieren in een bakje yoghurt moeten of waarom er een oerwoud omgekapt moet worden voor een granensnack. :’) Ze zullen me wel weer niet lief vinden en waarschijnlijk lachen ze zich daar een ongeluk om die enkele persoon die hier een klacht over stuurt en waarvan ze niet weten wat ze ermee aan moeten omdat ze zelf het probleem niet snappen. Ik heb een zwaar leven! Och, wee mij!

      Geplaatst door Alicia Hobbel | 24 februari 2011, 0:23
  2. Ach meid, het wordt pas een probleem als er niemand meer is die klaagt.. als we alles maar goedvinden. We worden al zoveel geregeerd door onze Ggggristelijke grondslag in onze maatschappij, zonder dat we ons daar echt bewust van zijn. Niet dat ik het geloof de schuld wil geven. Maar zolang er nog hele volksstammen stemmen op partijen gewoon omdat dat traditie is, geven ze een vrijbriefje om nooit te hoeven veranderen. En ignorance is bliss he. Ik klim ook vaker in de pen naar bedrijven en instanties dan de gemiddelde medemens. Gewoon omdat ik gehoord wil worden. Dat doe ik om te klagen, maar ook als er een compliment uit te delen valt. En als ze je niet lief vinden, dan komt dat gewoon omdat ze jou niet kennen.

    Ik vind je namelijk, voor zover ik dat kan beoordelen uit tweets en je blog, eerlijk en oprecht. Met humor waar dat kan en een lekkere dosis zelfreflectie. Houden zo! Ik vind je wel lief.

    Geplaatst door draeckenstein | 25 februari 2011, 0:38
  3. Zeker geen antwoord op je klacht want zojuist in november 2012 werd mij ook gevraagd naar mijn meisjesnaam. Ik was geirriteerd tot ik erachter kwam dat het niet eens optioneel was! Ik heb uiteindelijk geen account aangemaakt en een klacht erover gestuurd. Misschien dat het helpt. Uiteindelijk heb ik het ook op mijn Facebook geplaatst zodat meerdere mensen hiervan bewust worden.

    Geplaatst door Marijke Broos | 6 november 2012, 21:59
  4. Mij is niet duidelijk of je verontwaardiging nu voortkomt uit het feit dat je de naam van je man hier niet mag gebruiken, of omdat ze je officiële achternaam ‘meisjesnaam’ noemen bij Wehkamp. Als het het eerste is, vind ik het typisch dat je het moeten gebruiken van je officiële achternaam (want dat is wat je meisjesnaam ís: je officiële achternaam) als archaïsch beschouwt. Ik vind juist het gebruiken van de achternaam van je man archaïsch. De meisjesnaam is er puur om alle traditionalistische en christelijke mensen tevreden te stellen die de man plaatsen boven de vrouw, en waar een vrouw het een ‘eer’ moet vinden om door het leven te gaan met het gebruiken van de achternaam van haar man. Godzijdank dat de wet ons steeds meer als gelijken behandelt dankzij de wetsvoorstellen van progressieve partijen.
    En nee, natuurlijk is er geen ‘jongetjesnaam’, want iedereen heeft dus een achternaam, de naam waarmee hij/zij geboren wordt. En voor alle duidelijkheid: je mag in Nederland ervoor kiezen om door te leven te gaan met het gebruiken van elkaars naam, of elkaars naam met een streepje ertussen. Welke naam je eerst wil vermelden is eveneens optioneel.
    Als het het tweede is, ben ik het helemaal met je eens. Ik ben vooral verontwaardigd dat als men als vrouw de meisjesnaam moet invullen de impliciete aanname is dat men als vrouw blijkbaar getrouwd is, en blijkbaar de naam van de echtgenoot gebruikt. Het kan ook gewoon niet, taalkundig en feitelijk. Als ik niet getrouwd ben, en niet de naam van mijn gebruik, héb ik geen meisjesnaam.

    Geplaatst door Renske | 9 oktober 2013, 18:26

Trackbacks/Pingbacks

  1. Pingback: Het recht op een eigen identiteit: over lezen, redigeren en betalen met je geslachtsdelen. | Alicia's Weblog - 26 september 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Als je - hoe waar ook - Balkenende ongegeneerd "hun Harry Potter lookalike" noemt in je boek, ben je wat mij betreft af. Wat een slecht geschreven boek van iemand die zogenaamd niet boos was. Nee hoor, hij maakt anderen zwart vanwege het recht op de waarheid, niet omdat hij wraak wil...

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.067 andere volgers

Categorieën

%d bloggers liken dit: