//
you're reading...
Algemeen

Richtingloos

Ik merk de laatste tijd dat er weinig richting in mijn leven zit. Het kabbelt niet onaangenaam voort, wat dat betreft hoor je me niet klagen. Ik ben blij met mijn werk, ik heb leuke vrienden die ik eerlijkgezegd een beetje verwaarloos, ik heb een lieve vriend en een huis met alles wat ik nodig heb. De afgelopen jaren stond mijn leven in het teken van slechts één ding: werk vinden. Iedereen die me kent weet hoe moeilijk ik het af en toe gehad heb, omdat ik geen werk kon vinden. Om allerlei redenen. Omdat ik niet wist wat ik kon, niet wist wat ik wilde, geen zelfvertrouwen had, en niet de allerhandigst gekozen studie, die ik ook nog eens niet helemaal afgemaakt had. De tijd zat ook niet mee om werk te vinden, want het laatste jaar is mijn halve kennissenkring werkloos of zit ook in een hersenloos baantje.

De afgelopen jaren ben ik dus ook bezig geweest om te zoeken naar een manier om uit dat uitzichtloze bestaan te komen van iedere dag niet naar bed willen, omdat je bij voorbaat geen zin hebt om er ’s ochtends uit te komen, omdat je niet naar je werk wilt. Ik ben nog nooit zo blij geweest met iets als met het telefoontje dat ze me wilden hebben bij mijn huidige baan. Volgens mij was het ergens in december, maar in ieder geval heb ik buiten in de sneeuw staan springen van blijdschap.

Tegelijkertijd stak ik de laatste twee jaar, maar zeker het laatste jaar, erg veel tijd in GroenLinks. Tot op het punt dat het misschien wel ongezond was, omdat ik van hot naar her rende, meerdere dagen in de week – meestal drie, soms ook vijf – geen tijd had om te eten en van ’s ochtends acht tot ’s avonds tien, elf, soms later niet thuis was. Soms at ik niet, soms een broodje tussendoor of een patatje in de trein naar mijn cursus. Ik merkte de laatste tijd dat het allemaal wel erg veel werd, omdat de druk om het vol te houden weg viel toen ik werk vond. Ik was alleen maar bezig met werk vinden en koste wat kost alles te doen wat me daar dichterbij kon brengen en opeens was dat niet meer nodig. En ook kwam de spanning en vermoeidheid er daarna uit. Je kan roofbouw plegen op je lichaam zonder het meteen te merken, maar uiteindelijk komt het er blijkbaar toch uit.

Op het moment ben ik een beetje aan het zoeken naar de goede balans. Met sommige activiteiten bij GroenLinks ben ik gestopt, anderen staan heel even op pauze en anderen heb ik door de storm in mijn hoofd en de verkiezingscampagne een beetje verwaarloosd en ben ik nu weer aan het oppakken. De komende tijd wil ik weer wat meer tijd voor mijn vrienden maken en wat meer culturele dingen ondernemen. Ik ben begonnen met vioollessen, iets wat ik echt al heel erg lang wilde, en lees sinds kort weer, iets wat ik al heel lang niet meer gedaan had maar wel erg miste.

De afgelopen jaren heb ik constant voor ogen gehad wat ik wilde, maar dat heb ik nu. Nu begin ik me af te vragen wat ik verder nog wil. Zoals altijd barst mijn hoofd van de ideeën, maar ideeën omzetten in de bijpassende actie blijkt lastiger. Ik heb een vaag beeld van wat ik wil, maar ik weet nog niet hoe ik er kom. Maar ik heb wel voor het eerst in mijn leven het idee dat de mogelijkheid bestaat er te komen.

Advertenties

Reacties

10 gedachtes over “Richtingloos

  1. 🙂 Mooi eerlijk stuk, Alicia! Neem even de tijd voor jezelf, voordat je over gaat tot nieuwe actie om een doel te bereiken…

    Geplaatst door nellyhofman | 14 mei 2011, 20:40
  2. Mooi, je hebt bereikt wat jij wilde.
    Als je nu ook bog jouw evenwicht vindt?
    Geniet maar van de goede dingen in je leven!
    Vriendelijke groet

    Geplaatst door Rob Alberts | 14 mei 2011, 23:21
  3. Richtingloos is ook een richting, het feit dat je even niet zoekt kan ook wijzen op een tijdelijke tevredenheid of geluk.
    Geniet ervan.

    Geplaatst door Debs | 14 mei 2011, 23:49
    • Ik ben ook best tevreden. Voor nu is het echt prima, maar dat betekent niet dat ik niet verder wil. En de vraag is waarheen precies en vooral hoe. En dat is iets wat waarschijnlijk langzaamaan steeds duidelijker wordt, zoals ik eerst ook niet wist wat voor werk ik wilde en hoe ik daaraan moest komen. Maar soms heb je even een momentje waarop de status van je leven wat helderder is dan andere momenten.

      Geplaatst door Alicia Hobbel | 15 mei 2011, 16:07
  4. Wat Debs zegt! Gewoon laten kabbelen, voor een tijdje. Heilig moeten levert een soort gewenning op maar ook onrust. En eigenlijk heb je alweer allerlei dingen bedacht om te gaan doen.

    Ach, de laatste keer dat ik zo’n welke-kant-moet-mijn-leven-op-moment had kreeg ik een kind 🙂
    (op zich niet verkeerd!)

    Geplaatst door Theo Fokkema | 15 mei 2011, 1:57
    • Het is ook geen vervelend ‘welke kant moet mijn leven op’, maar eerder een ‘goh blijkbaar kunnen er dingen en heb ik nog iets te kiezen ook’.

      En ik _moet_ nog niet per se, maar ik heb wel het gevoel dat ik vooral door moet blijven zoeken, dat ik vooral niet stil wil komen te staan en vast wil komen te zitten in de sleur van 40 uur per week werken en ’s avonds op de bank ploffen of zo. Ik moet bezig blijven, zo ben ik gewoon.

      En ik geloof dat een kind niet zo mijn ding is, dus ik zoek nog even verder :-p

      Geplaatst door Alicia Hobbel | 15 mei 2011, 16:10
  5. Lieve schat,

    Allereerst ben ik heel erg blij voor je dat je prachtig werk hebt gevonden. Dat je een alles of niks mens bent, blijkt wel uit het feit dat je altijd je tijd nuttig besteed hebt. GroenLinks mag zich gelukkig prijzen met iemand met jouw inzet. Het is voor mij het feest der herkenning. Een duidelijk doel achterna jagen, je doel bereiken en dan die afgrond in turen. Dat komt een beetje door de manier waarop jij (en ik ook) geprikkeld moeten worden. Het zit niet in ons om te gaan zitten, aan niks te denken en niks te doen. Verbazingwekkend he, dat je roofbouw pleegt op je lichaam, moeder natuur dat toelaat en de energie uit één of andere onbekende bron lijkt te tappen. Als die energie dan ineens niet meer nodig is, dan gaat de kraan ook dicht. Ons lichaam verbruikt tot dat moment nog 1 op 6 en moet dan eigenlijk terug naar 1 op 24 qua energieslurpen. Dat heeft tijd nodig.

    Zoals ik al zei, heb ik precies in dezelfde situatie gezeten. Wat denk ik belangrijk is, is dat je vasthoudt wat je hebt, je werk, je vriend en je vrienden. Verdeel die tijd. Het is gewoon een kwestie van ontzenuwen en de balans vinden. Een paar weekenden plannen met degenen die je na aan het hart liggen doen wonderen. De balans vind je vanzelf weer. Je merkt dat zelf niet, tot het moment daar is dat je zomaar door iets of iemand geïnspireerd wordt.

    Je kunt je antennes wel inschuiven, maar nooit uitzetten.

    Dikke kus! Ik mis je vreselijk doordat ik van twitter af ben (maar ik ben in juni weer terug). Doe je ook even een knuf en kus aan SFWE?

    Groetjes,

    Draak

    Geplaatst door Draeckensteijn | 15 mei 2011, 7:53
  6. Nee, natuurlijk niet geblocked! Was een grote opruimactie n.a.v. brand in mijn TL.. zie ook http://vandraeckensteijn.wordpress.com/2011/05/05/van-de-tiet-af/

    I’ll be back! Doe ze de hartelijke groeten en een dikke kus. Voor jullie allebei overigens.

    Geplaatst door draeckensteijn | 15 mei 2011, 12:57
    • Het is trouwens ook meer dat tweede punt waar ik op zit. Het punt dat de kraan dicht ging is voorbij en mijn lichaam en geest zijn wel weer aardig hersteld. Het is inderdaad wonderlijk hoe dat gaat, ik kon opeens gewoon niet meer, terwijl ik daarvoor meer moeite had met de dagen dat ik geen volle agenda had. Ik heb opeens heel veel dingen af moeten zeggen en een maand of drie heel weinig gedaan, en mezelf en mijn huis verwaarloosd. Het is hier nog steeds een ranzige bende, maar ik begin nu juist weer energie te krijgen het op te ruimen. En ik ben dus begonnen met vioollessen en lezen, dus het gaat alweer beter. Nu weer een beetje lijn erin krijgen en een nieuw doel zoeken, want dan misschien niet heilig hoeft te zijn en koste wat kost bereikt, maar wat me wel een beetje het gevoel kan geven dat ik wat nuttigs doe waar ik in de toekomst ook nog wat aan heb.

      Geplaatst door Alicia Hobbel | 15 mei 2011, 16:15

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

In de categorie 'redenen waarom ik een slechte veganist ben'. Ik heb veel te dieronvriendelijke humor.

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 931 andere volgers

Categorieën

%d bloggers liken dit: