//
you're reading...
Geen categorie

Een stukje reflectie naar de lezer toe

Ja beste lezer, het is weer eind van het jaar. Je weet wel, dat moment dat je even de illusie hebt dat het volgend jaar allemaal anders wordt. Dat je heel even echt gelooft dat je volgend jaar echt alles gaat waarmaken wat je je al tien jaar voorgenomen hebt. En het moment om even terug te kijken op het afgelopen jaar en te doen alsof het allemaal heel bijzonder was, terwijl je er het hele jaar nauwelijks bij stil hebt gestaan, zoals het cliché van de fotograferende reiziger die thuis pas terugziet waar hij allemaal is geweest. Maar het hoort er allemaal bij en al die gewoontes en sentimenten hebben vast een evolutionaire basis en ontzettend veel nut voor ons geestelijk welbevinden, dus ook ik maak een jaaroverzicht.

Dit jaar was eigenlijk gewoon wel ok. Er was weinig spectaculairs, maar gelukkig was er ook geen groot drama. Een greep uit de belangrijkste gebeurtenissen. Laat ik beginnen met de dieptepunten:

  • Het negatiefste aan 2013 vind ik dat zo pijnlijk duidelijk is geworden hoeveel discriminatie er is. Ik wist het wel, ergens, maar het lijkt steeds normaler om het openlijk te doen. De discussie over Zwarte Piet, de stickers van Wilders, maar ook de anti-homowetgeving in Rusland, het jongens- en meisjesmarsepein en de jongens- en meisjespasta van de Appie, de bizarre campagne Stoerebouwers.nl, de schijntegenstellingen die worden gecreëerd om ouderen en jongeren in politiek opzicht uit elkaar te drijven, etc. En het lijkt allemaal maar steeds erger te worden.
  • Nooit meer vergeet ik Gijs Koekenbier, die vanwege een korting van 170 euro op zijn pensioen van 4430 euro per maand geen NS-jaarkaart meer kon betalen en zijn Museumjaarkaart moest opzeggen. Arme Gijs! 
  • De voorbereiding van de gemeenteraadsverkiezingen was op veel momenten verre van leuk. Het was zwaar, stressvol en leverde spanningen op met mensen die ik graag mocht. Meestal kwamen we er wel uit of is het na een tijdje weer goedgekomen, maar niet altijd. Ik ben teleurgesteld geraakt in een aantal mensen vanwege de manier waarop ze anderen behandelden, maar soms ook in mezelf, omdat ik het overzicht ook niet altijd kon bewaren en geërgerd reageerde op mensen die er ook niets aan konden doen. 
  • Ruzies met K, die vaak nergens over gingen, en soms ook wel. Maar die veel te maken hadden met het feit dat ik niet altijd voldoende waardeerde wat ik had en te veel bezig was met nadenken over wat ik allemaal miste, wat dan weer vooral te maken had met de angst om een keuze te maken.
  • Gebeten worden door een kat kan ik iedereen afraden.  Zeker als je dat in het weekend doet, want de huisartsenpost is een dure grap. Een dag met een zeer pijnlijke hand in een emmer koud water gezeten om de wond open te houden en een antibioticakuur tegen de ontsteking. Het heeft meer dan een maand zeer gedaan. Inmiddels zijn we drie maanden verder en ik heb nog steeds een bult op mijn hand op de plek van de beet, al doet het gelukkig geen pijn meer.

Gelukkig waren er ook veel goede dingen:

  • VredesloopIn februari begon ik met hardlopen. Ondanks protesterende ledematen en gedoe met steunzolen lukte het toch om de 5 kilometer te lopen op de Vredesloop in Den Haag, in 34:44! 
  • Mijn allereerste MOOC-diploma. MOOC staat voor Massive Open Online Course. Ik heb dus een certificaat van de University of Edinburgh, waar ik op afstand de cursus Astrobiology and the Search for Extraterrestrial Life volgde en afsloot met 92,2%!
  • In culinair opzicht was het een goed jaar. Ik kwam erachter dat Oreo’s vegan zijn, ontdekte de bonbons van Happy Herbi en leerde eindelijk fatsoenlijk lasagne maken. Mijn collectie kookboeken is aangevuld met mooie nieuwe koekboeken, zoals Culinair Vegetarisch van Cornelia Schinharl. En veganistisch eten bij De Matroos en het Meisje op de Kaap bleek last-minute geen enkel probleem en was nog erg lekker ook.
  • Ik begon aan de leergang Zin in GroenLinks Europa, met een ontzettend gezellige groep nieuwe mensen en een interessant programma. Hoogtepunten waren natuurlijk de werkbezoeken aan Brussel en Straatsburg (al raad ik niemand aan met de bus naar Straatsburg te gaan…).
  • PalermoDe vakantie naar Andalusië was een van de hoogtepunten: prachtig weer, heel veel zee en fijne avonden met K in vegetarische en veganistische restaurants van wisselend niveau. In El Puerto de Santa Maria zou ik graag een huis hebben. De vakantie op Sicilië was om verschillende redenen iets minder leuk, maar  het is wel een mooie rots. Het bewandelen van de Etna, hardlopen in Syracuse en voor de allereerste keer in zee zwemmen (met visjes!) op Favignana had ik niet willen missen. Tot mijn enkels in het regenwater in Catania en met een huurauto vastzitten in de vrijdagmiddagspits van Palermo kan ik dan weer minder aanraden.
  • Er waren ook veel boeiende, bijzondere en bruisende activiteiten bij GroenLinks, zoals de nieuwjaarsborrel in Rotterdam, waar ik het antwoord was op een van de quizvragen! De actie voor homorechten in Rusland op de Wereldhavendagen was heel bijzonder, met ons kleine bootje op de Maas, evenals de protestmars naar het centrum bij Rotterdam Airport waar vluchtelingen worden vastgehouden, alleen omdat ze een beter leven probeerden te vinden. Natuurlijk was er ook het verkiezingscongres voor de Europese lijst, waar ik de zaal heb toegesproken zonder zenuwen (en dat voor iemand die op school nog geen spreekbeurt durfde te houden) en de avond erna was bijzonder gezellig.
  • Ik leerde leuke nieuwe mensen kennen zoals Marie-Christine en Anneloes. Ik ging uit eten en plunderde de bierspeciaalzaak in Delft met Marnix, goede vrienden Anne en Michiel kregen een dochter, en een van mijn ‘oudste’ vrienden Peter bewees dat afstand niet uitmaakt en regelde vanuit Groningen een slaapplaats in Limburg voor me. Mijn ex-klasgenoot Mario bleek tegenwoordig allerlei mooie dingen te maken en ik zag hem voor het eerst sinds de middelbare school, in een toneelstuk. En ook zonder Peter Jan, Jimmy, Lies, Liselotte, Arno, Jan Hendrik, Jeroen en nog zoveel anderen zou het allemaal veel minder leuk en interessant geweest zijn. 

En natuurlijk werd ik dit jaar 30. Van K mag ik dat niet te vaak zeggen, want die vindt me nu oud. Zelf denk ik daar anders over en ik zag er helemaal niet tegenop. De afgelopen ca. vijf jaar bestonden vooral uit hard werken om de basis van mijn leven op orde te krijgen. Ik zag 30 worden als een afsluiting van die periode en had het gevoel dat het nu pas echt zou beginnen. De basis is er nu; sterker nog, ik vind het allemaal best aardig op dit moment. En je weet het natuurlijk nooit, maar volgend jaar zou best nog eens leuk kunnen worden. Het ziet er vanaf deze kant van de jaarwisseling in ieder geval veelbelovend uit!

In de volgende aflevering lees je meer over mijn verwachtingen van en doelen voor 2014. Stay tuned!

Advertenties

Reacties

2 gedachtes over “Een stukje reflectie naar de lezer toe

  1. Beste Alicia,

    Ik heb dit jaar erg genoten van je weblog over seksuele intimidatie en heb me toen geabonneerd op je blog.

    Heb er zelfs een studietaak voor studenten van gemaakt: http://mathieuh.home.xs4all.nl/seksualiteit/studietaak.html

    Tot mijn verdriet vond ik je demagogische optreden op het GroenLinkscongres echter juist ook weer heel zwak. Dat ging over het ledenblad en ik was ondertekenaar van de motie om het te behouden. Ledenbinding is niet alleen digitaal. Mijn boek is ook niet alleen digitaal.

    Ik ben benieuwd naar je reactie.

    Met vriendelijke groet, Mathieu Heemelaar

    Geplaatst door Mathieu Heemelaar thuis | 29 december 2013, 0:46
    • Beste Mathieu,

      Bedankt voor je reactie. Soms schrijf ik iets op mijn weblog, Joop neemt dat dan over als ze dat willen. Zelf sta ik er nooit zo bij stil, ik schrijf in gedachten gewoon voor mezelf en mijn – in mijn hoofd – beperkte schare volgers. Zonder me te realiseren wie het allemaal leest op Joop en zonder te weten wat men er daar van vindt. Ik had totaal niet verwacht dat zoveel mensen het goed zouden vinden en dat je er een studietaak van hebt gemaakt vind ik heel bijzonder om te horen. Ik ben benieuwd wat zij er van vonden.

      Voor wat betreft het ledenmagazine en mijn verhaaltje op het congres. Veel mensen vonden dat ik het goed gedaan heb, ik vind het wel verfrissend om te horen dat iemand het zwak vond. Ik ben wel benieuwd wat je er demagogisch aan vond.

      Zelf vond ik de verdediging door de mensen die het GL Magazine standaard op papier willen houden vrij zwak. Ik heb het verhaal van Herman Meijer niet kunnen horen, achter de schermen vervormt het geluid namelijk heel erg. Maar de motie en de argumenten van Jos van der Lans, waar ik op Twitter een discussie mee had, vond ik niet sterk. Er werd de indruk gewekt dat het magazine zou verdwijnen, wat niet waar is. Ik heb geen onderbouwing gezien voor de stelling dat het magazine belangrijk is voor ledenbinding. Ik heb geen helder alternatief gezien waarop bezuinigd zou kunnen worden of hoe meer inkomsten gegenereerd zouden kunnen worden. Het argument dat digitaal lezen slechter is voor het milieu omdat een iPad meer energie kost dan een tijdschrift, gaat alleen op als mensen speciaal een iPad kopen om het GL Magazine te kunnen lezen.

      Ik geloof niet meer in papieren media. Ik heb geen krant; ik lees Twitter en ben lid van de Correspondent. Ik heb een e-reader en sinds ik die heb, heb ik nauwelijks een boek meer gekocht en mijn collectie van honderden boeken blijft lekker in de kast. Waarom zou ik nog zo’n blok papier willen, tenzij het echt iets bijzonders is? Een boek van 700 pagina’s meenemen in de trein is onhandig en zwaar, op vakantie gaat het ten koste van de beperkte ruimte in je koffer, en je aantekeningen kun je niet terugzoeken. Ik las alleen tijdschriften nog op papier bij gebrek aan handig apparaat om ze op te lezen, maar ook dat probleem is inmiddels verholpen. Blijkbaar ben ik niet de enige, want de verkoop van tijdschriften daalt. Je hebt vast meegekregen dat er veel titels in de uitverkoop staan. Volgens mij was het Sanoma die schreef dat ze verwachten dat over tien jaar alles digitaal gaat. Ik vind vasthouden aan een papieren magazine daarom achterhaald.

      Wat ik zei op het congres meen ik: ik verwacht als enige tegenprestatie voor mijn financiële bijdrage dat er goede politiek bedreven wordt en de noodzakelijke ondersteuning daarvoor geboden wordt. Daarom ben ik lid geworden van GroenLinks, om de politiek te steunen. Niet omdat ik een tijdschrift wilde. Een magazine is een leuke extra, maar voor mij persoonlijk niet zo interessant. En dan heb ik hem dus liever online, want het papieren tijdschrift komt bij mij vaak op de stapel ooit nog eens te lezen, samen met de papieren updates van Wakker Dier, Greenpeace, Wereld Natuurfonds, Milieudefensie, Natuur en Milieu, de Vogelbescherming, etc. en de aanmaning van mijn Museumjaarkaart. Dat is wat ik er persóónlijk van vind.

      Natuurlijk moet de mogelijkheid er blijven voor mensen om het magazine op papier te lezen, omdat ik ook wel begrijp dat niet iedereen graag online leest. Daarom vond ik het voorstel van het bestuur een goede oplossing, je houdt gewoon de mogelijkheid tegen een heel redelijke prijs. En blijkbaar waren er veel mensen die dat vonden. Ik weet ook niet of wat ik heb gezegd verschil heeft gemaakt. Sommige mensen dachten van wel, maar ik betwijfel dat. Ik heb veel mensen gesproken toen ik mijn spreekbonnen verzamelde en geen voorstander van de motie gesproken, behalve de mensen die hem ingediend hebben.

      Ik ben vooral benieuwd of er onderzoek is gedaan naar de effecten van een papieren magazine op ledenbinding. ZIjn er voorbeelden van partijen die zowel een papieren als uitsluitend een digitaal magazine hebben gehad en is daar verschil in ledenactiviteit of gemiddelde bijdrage? Wisten mensen aantoonbaar meer over politiek of hun partij als er een papieren magazine was? Ik vond dat aanvankelijk geen interessante vraag, maar nu ik zo vaak heb gelezen dat het magazine belangrijk is voor ledenbinding, word ik er niewsgierig naar.

      Voorlopig moet de conclusie zijn dat een meerderheid van de congresgangers niet voldoende toegevoegde waarde zag in een papieren versie van het magazine. Ik hoop dat de makers van het magazine gaan uitzoeken waar de behoeften van hun leden/lezers precies liggen en daarmee aan de slag gaan.

      Groetjes,
      Alicia

      Geplaatst door Alicia Hobbel | 29 december 2013, 14:47

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Dag, zomer! Of liever gezegd: dag, drie zonnige dagen gevolgd door de moesson!  #herfst #winterslaap #ishetallente

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.074 andere volgers

Categorieën

%d bloggers liken dit: