//
you're reading...
Geen categorie

Schrijfstress

Inmiddels schrijf ik al meer dan een half jaar commerciële teksten over wijn. Als ik geen deadlines heb, zal ik altijd zeggen dat ik het heel leuk vind om te doen. Als ik wel een naderende deadline heb, wil ik er eigenlijk gewoon niet over praten. Ik schuif ze altijd maar voor me uit, zie er tegenop, en als ik er voor ga zitten kan ik me vaak niet concentreren. De enige zin die steeds door mijn hoofd blijft razen is er eentje uit een gedicht van Jean Pierre Rawie: “door stervenden omgeven schuif ik alleen mijn deadline voor mij uit”.

Ik staar naar de informatie over de wijn en vraag me af hoe ik een interessant verhaal maak van droge feitjes over vergisting. Of vraag me af wat ik moet met overdreven promotieteksten van TelSell-niveau. “DRINK DEZE HEERLIJKE, GEWELDIGE, FANTASTISCHE WIJN! ER IS ECHT NIKS BETERS IN DE WERELD! IT’S AMAZING, MIKE!” Teksten waardoor ik dan nog steeds niet weet hoe de wijn wordt gemaakt.

Soms voel ik een lichte paniek, omdat de informatie over de wijn alleen te vinden is in het Spaans, Italiaans, Portugees of op een website die door moet gaan voor een Engelse vertaling waar zelfs de handleiding van een magnetron poëzie bij lijkt, en waardoor ik aan mezelf ga twijfelen of ik het wel goed begrijp.

En dan op een gegeven moment zit ik een beetje in de tekst, en heb ik wat aardigs op papier. Ik lees het nog eens door, pas het aan. En nog een keer. Ik lees hem hardop om te controleren of de zinnen lekker lopen, om vervolgens boos op mezelf te worden dat ik blijkbaar tijdens de twee eerdere controles niet door heb gehad dat ik meerdere keren hetzelfde woord heb gebruikt, en herschrijf de tekst dus nog een keer. En dan begint het ergens op te lijken. Opeens betrap ik mezelf erop dat ik het eigenlijk best leuk vind en snap ik niet meer wat nou het probleem was.

En voor de volgende deadline voel ik me weer net zo rot en wil ik van ellende onder een deken gaan liggen en er niet meer onder vandaan komen. Schrijven blijft een wonderlijk en vreselijk ellendig proces, maar ik zou het niet willen missen. Geschreven hébben is het altijd waard.

Advertenties

Reacties

Een gedachte over “Schrijfstress

  1. Een eerlijke ontboezeming

    Zul je ooit met minder stress gaan schrijven.
    Ik wens het je toe.

    Zonnige groet,

    Geplaatst door Rob Alberts | 18 juni 2017, 21:23

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Instagram

Als je - hoe waar ook - Balkenende ongegeneerd "hun Harry Potter lookalike" noemt in je boek, ben je wat mij betreft af. Wat een slecht geschreven boek van iemand die zogenaamd niet boos was. Nee hoor, hij maakt anderen zwart vanwege het recht op de waarheid, niet omdat hij wraak wil...

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.067 andere volgers

Categorieën

%d bloggers liken dit: